top of page

Tatuaże w grach komputerowych. Co mówią o bohaterach?

  • Zdjęcie autora: Mixer | Szerytattoo
    Mixer | Szerytattoo
  • 7 lut 2024
  • 8 minut(y) czytania

Zaktualizowano: 24 lip


Tatuaż inspirowany grami komputerowymi i symbolami wirtualnych bohaterów

Dobry projekt postaci działa jeszcze zanim bohater zdąży cokolwiek powiedzieć. Sylwetka, ubranie, blizny i znaki na ciele podpowiadają, z kim mamy do czynienia. Tatuaż może być jednym z tych elementów albo czymś znacznie ważniejszym: ukrywać sekret, przypominać o winie, zmieniać się razem z bohaterem lub pokazywać konflikt, którego nie da się zamknąć w jednej linijce dialogu.


Właśnie dlatego niektóre tatuaże w grach komputerowych zapamiętujemy lepiej niż ich bronie czy stroje.


Przyglądamy się pięciu przykładom, w których wzór nie został doklejony postaci dla ozdoby. Każdy wykonuje inną pracę w opowieści. Na końcu odpowiadamy też na ważniejsze z punktu widzenia studia pytanie: jak przenieść inspirację z gry na skórę, żeby tatuaż nie wyglądał jak przypadkowo skopiowany obrazek z ekranu?


Tatuaż w grze może opowiadać bez słów

Wirtualny bohater nie starzeje się tak jak człowiek, a jego tatuażu nie dotyczą prawa prawdziwej skóry. Projektant może więc umieścić na nim dowolną liczbę cienkich linii, drobnych symboli i idealnie równych detali.


Mimo tej swobody najlepsze tatuaże w grach nie są tylko ozdobą. Pozwalają pokazać:

  • przeszłość postaci;

  • jej przynależność lub pozycję;

  • pamięć o konkretnej osobie;

  • przemianę zachodzącą podczas gry;

  • sekret, który trzeba ukryć;

  • tożsamość wybraną przez gracza.


Nie każdy wzór na bohaterze ma jednak ukryte znaczenie. Czasami jest po prostu częścią wyglądu. Dlatego zamiast dopisywać filozofię do każdego kawałka tuszu, wybraliśmy przypadki, w których tatuaż rzeczywiście uczestniczy w opowieści.


Ellie z The Last of Us Part II: tatuaż, który ukrywa prawdę


Przykład tatuaży w grze The Last of Us.

Tatuaż Ellie przedstawiający ćmę i paproć jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych wzorów w grach. Jego pierwsza funkcja jest jednak bardzo praktyczna: ma ukrywać ślad po ugryzieniu, który mógłby zdradzić odporność bohaterki.


Zanim na ręce pojawia się tatuaż, Ellie próbuje zniszczyć ślad za pomocą chemicznego oparzenia. Wzór staje się kolejną warstwą kamuflażu. Pozwala jej funkcjonować w świecie, w którym odkrycie prawdy mogłoby oznaczać zagrożenie albo odrzucenie.


Ćma nie jest przy tym przypadkowym dodatkiem. Motyw pojawia się także na gitarze otrzymanej od Joela i łączy tatuaż z ich relacją. Neil Druckmann opisywał ćmę jako obraz istoty uparcie podążającej ku światłu. W historii Ellie można zobaczyć w tym pragnienie, obsesję i trudność z zawróceniem z raz obranej drogi.


Wzór zaprojektowała tatuażystka Natalie Hall. Przed przeniesieniem go do gry kompozycję narysowano na prawdziwym przedramieniu, aby sprawdzić, jak ćma i liście układają się na jego kształcie. To ciekawy szczegół, bo pokazuje różnicę między ładną ilustracją a tatuażem: projekt musi współpracować z ciałem, a nie tylko dobrze wyglądać na płaskim ekranie.


Tatuaż Ellie działa więc jednocześnie jako:

  • ukrycie śladu po ugryzieniu;

  • ochrona tajemnicy o odporności;

  • przypomnienie o Joelu;

  • obraz obsesyjnego podążania za tym, czego bohaterka nie potrafi zostawić za sobą.


Kratos z God of War: pamięć noszona na całym ciele


Przykład tatuaży w grze God of War.

Czerwony znak Kratosa jest tak mocno związany z jego wyglądem, że bez niego bohater wydawałby się niekompletny. Nie jest to jednak zwykłe wojenne malowanie ani symbol wybrany tylko po to, żeby postać łatwo rozpoznać.


W historii serii wzór nawiązuje do znamienia Deimosa, młodszego brata Kratosa. Gdy Deimos został odebrany rodzinie przez bogów, Kratos odtworzył jego charakterystyczne znamię na własnym ciele. Czerwony pas stał się pamiątką po bracie, którego nie zdołał ochronić.


Ten tatuaż nie opowiada więc przede wszystkim o sile. Mówi o stracie, winie i więzi, która przetrwała rozdzielenie. Pokrywa dużą część twarzy i tułowia, dlatego Kratos nie może go schować ani odłożyć razem ze zbroją. Pamięć o Deimosie pozostaje z nim w każdej walce.


To dobry przykład projektu, w którym rozmieszczenie jest równie ważne jak sam kształt. Gdyby czerwony znak został zamknięty w małym emblemacie na ramieniu, straciłby znaczną część swojej siły. Działa, ponieważ przecina sylwetkę bohatera i staje się częścią sposobu, w jaki odczytujemy całe jego ciało.


Far Cry 3: tatuaż rosnący razem z bohaterem


Przykład tatuażu w grze Far Cry.

W Far Cry 3 tatuaż nie tylko należy do postaci. Jest również częścią mechaniki gry.

Jason Brody trafia na wyspę jako turysta próbujący uratować swoich przyjaciół. W miarę zdobywania kolejnych umiejętności tatau na jego ręce rozrasta się o nowe elementy. Drzewko rozwoju bohatera przestaje być wyłącznie menu. Zmiany stają się widoczne bezpośrednio na jego ciele.


To wyjątkowo czytelny pomysł: im bardziej Jason staje się sprawnym i brutalnym wojownikiem, tym bardziej rozbudowany jest jego znak. Tatuaż zapisuje rozwój, ale jednocześnie zadaje niewygodne pytanie. Czy bohater naprawdę odzyskuje kontrolę nad sytuacją, czy coraz głębiej przyjmuje rolę, którą wyznaczyła mu wyspa?


Warto przy tym pamiętać, że gra wykorzystuje słowo „tatau” oraz inspiracje pochodzące z kultur wysp Pacyfiku, ale umieszcza je w fikcyjnym świecie stworzonym na potrzeby rozrywki. Nie należy więc traktować wzoru Jasona jak wiarygodnego zapisu konkretnej tradycji ani kopiować go bez sprawdzenia kontekstu użytych symboli.


Z punktu widzenia opowieści jest to jednak jeden z najmocniejszych przykładów tatuażu, który zmienia się razem z bohaterem i pokazuje drogę, jaką przeszedł.


Seria Like a Dragon: plecy jako portret bohatera


Przykład tatuażu w grze Yakuza Like a Dragon.

W serii znanej wcześniej na Zachodzie pod tytułem Yakuza duże japońskie kompozycje nie są przypadkowymi ozdobami gangsterów. Pomagają opowiadać o charakterze postaci, ich ambicjach, relacjach i konfliktach.


Kazuma Kiryu nosi na plecach smoka. Akira Nishikiyama ma karpia koi płynącego ku górze. Zestawienie tych dwóch motywów nabiera znaczenia dzięki legendzie o karpiu, który po pokonaniu wodospadu i przekroczeniu Smoczej Bramy przemienia się w smoka.


W przypadku Nishikiyamy koi nie jest więc tylko uniwersalnym znakiem wytrwałości. Pokazuje człowieka żyjącego obok „smoka”, próbującego mu dorównać i walczącego o własną pozycję. Tatuaże obu postaci prowadzą ze sobą rozmowę, zanim jeszcze zrobią to bohaterowie.


Projekty tatuaży dla serii przygotowuje Horitomo, artysta związany z japońską tradycją tatuowania. Dzięki temu kompozycje nie wyglądają jak luźny zestaw smoków, kwiatów i fal. Są budowane jako pełne obrazy dopasowane do pleców oraz roli konkretnej postaci.


To także ważna lekcja dla osób zainteresowanych tatuażem japońskim: znaczenia motywu nie da się zawsze zamknąć w prostym słowniku typu „smok oznacza siłę, a koi wytrwałość”. Odczytanie zależy od kierunku ruchu, dodatkowych elementów, relacji z innymi postaciami i całego kontekstu opowieści.


Assassin’s Creed Valhalla: tatuaż jako część wybranego awatara


Przykłady tatuaży w grze Assassins Creed Valhalla.

W Assassin’s Creed Valhalla tatuaże pełnią inną funkcję. Nie opowiadają jednej, niezmiennej historii Eivora, ponieważ to gracz wybiera wzory umieszczane na głowie, ramionach, plecach i klatce piersiowej.


Tatuaż staje się tu narzędziem personalizacji. Pozwala zbudować własną wersję bohatera i zdecydować, czy ma wyglądać surowo, ceremonialnie, groźnie czy bardziej symbolicznie. Oficjalna pomoc Ubisoftu potwierdza, że wygląd i tatuaże Eivora można zmieniać w pracowni tatuażu.


Nie oznacza to jednak, że wzory pokazane w grze są dokumentacją historyczną. Źródła dotyczące wyglądu i praktyk ludzi epoki wikingów są fragmentaryczne, a Valhalla pozostaje współczesną fikcją korzystającą z historii bardzo swobodnie.

To istotne zwłaszcza wtedy, gdy ktoś chce przenieść taki wzór na własne ciało.


Najpierw warto ustalić, czy podoba mu się:

  • konkretny ornament z gry;

  • postać Eivora;

  • skandynawski klimat;

  • sposób prowadzenia wzoru po ciele;

  • czy znaczenie, które sam nadał swojej rozgrywce.


Dopiero wtedy wiadomo, czy lepsza będzie wierna inspiracja grą, czy autorska kompozycja zbudowana od podstaw.


Kopia czy własna interpretacja?

Najprostszy tatuaż inspirowany grą to logo, portret postaci albo dokładnie przerysowany znak. Takie rozwiązanie może działać, jeżeli właśnie na bezpośrednim cytacie zależy klientowi. Nie jest jednak jedyną możliwością.


Często ciekawszy projekt powstaje wtedy, gdy rozkładamy inspirację na części:

  • konkretną postać;

  • symbol lub przedmiot;

  • fragment otoczenia;

  • charakterystyczną kolorystykę;

  • ważny moment fabuły;

  • emocję związaną z grą;

  • detal czytelny tylko dla osób znających dany tytuł.


Zamiast kopiować całą postać, można wykorzystać jej broń, roślinę, znak, element stroju albo charakterystyczny układ kolorów. Dzięki temu tatuaż nadal pozostaje związany z grą, ale nie wygląda jak nadruk przeniesiony z koszulki.


Nie trzeba jednak na siłę ukrywać źródła inspiracji. Jeżeli ktoś naprawdę chce ćmę Ellie albo czerwony znak Kratosa, problemem nie jest rozpoznawalność. Trzeba tylko uczciwie ustalić, czy chodzi o świadomy cytat, czy o projekt oparty na podobnym motywie.


Dlaczego wzoru z ekranu nie można zawsze przenieść jeden do jednego?

Skóra ma inne zasady niż model postaci w grze.


Na ekranie cienkie linie pozostają idealnie ostre, drobne detale nie rozlewają się z czasem, a tekstura może być dowolnie powiększana. Tatuaż starzeje się razem ze skórą. Linie stopniowo tracą laboratoryjną ostrość, a zbyt małe odstępy mogą stać się mniej czytelne.


Dlatego przed wykonaniem projektu trzeba ocenić:

  • docelową wielkość;

  • grubość i zagęszczenie linii;

  • kontrast między elementami;

  • miejsce na ciele;

  • sposób, w jaki wzór układa się podczas ruchu;

  • możliwość uproszczenia detali bez utraty charakteru;

  • to, jak kompozycja będzie wyglądała nie tylko na zdjęciu po sesji, ale również po zagojeniu.


Największą pułapką są zwykle drobne znaki, napisy, ornamenty i detale ubioru. Na ekranie mogą wyglądać świetnie, ale po zmniejszeniu do kilku centymetrów zamieniają się w plątaninę linii.


Czasami rozwiązaniem jest większy format. Czasami uproszczenie. Innym razem trzeba odpuścić mniej ważne elementy i zostawić tylko te, dzięki którym wzór nadal jest rozpoznawalny.


Jak przygotować pomysł na tatuaż inspirowany grą?

Nie musisz przychodzić z gotowym projektem. Znacznie bardziej przydają się materiały pokazujące, co właściwie jest dla Ciebie ważne.


Możesz przygotować:

  • nazwę gry i postaci;

  • kilka screenów z różnych ujęć;

  • zdjęcie konkretnego symbolu lub przedmiotu;

  • krótki opis sceny, do której chcesz nawiązać;

  • informację, dlaczego właśnie ten motyw wybrałeś;

  • zdjęcie miejsca na ciele;

  • orientacyjną wielkość tatuażu;

  • przykłady stylu, w którym widzisz projekt.


Nie wysyłaj czterdziestu niemal identycznych grafik. Trzy lub cztery dobrze dobrane materiały powiedzą nam więcej niż cały folder zrzutów ekranu.


Warto też napisać, czego nie chcesz. Jeżeli podoba Ci się historia Kratosa, ale nie chcesz portretu ani czerwonego pasa przez pół ciała, jest to bardzo ważna informacja. Możemy wtedy poszukać mniej dosłownego punktu zaczepienia.


Jak projektujemy tatuaże inspirowane grami w Szerytattoo?

Zaczynamy od ustalenia, co ma zostać zrozumiane przez każdego, a co może pozostać czytelne tylko dla wtajemniczonych.


Później sprawdzamy, czy pomysł pasuje do planowanej wielkości i miejsca. Jeżeli wzór zawiera zbyt dużo drobnych elementów, mówimy o tym przed sesją. Nie liczymy na to, że skóra wyjątkowo zgodzi się zignorować ograniczenia techniczne.


W zależności od pomysłu możemy pójść w różne strony:

  • mocną kompozycję graficzną;

  • czerń połączoną z wybranym kolorem;

  • ilustrację lub formę przypominającą rycinę;

  • dotwork i precyzyjną linię;

  • większą abstrakcyjną opowieść złożoną z kilku symboli;

  • portret bohatera połączony z elementami świata gry.


Nie zaczynamy jednak od pytania: „Która artystka tatuuje gry?”. Najpierw wybieramy język wizualny projektu. Dopiero do niego dopasowujemy osobę, której sposób pracy najlepiej odpowiada pomysłowi.


Najczęściej zadawane pytania o tatuaże w grach komputerowych

Czy można zrobić dokładną kopię tatuażu bohatera z gry?

Technicznie często jest to możliwe, ale trzeba sprawdzić wielkość, miejsce oraz liczbę detali. Warto również świadomie zdecydować, czy chcesz mieć wierną replikę rozpoznawalnego wzoru, czy własną interpretację.


Czy muszę znać znaczenie wszystkich symboli?

Jeżeli wzór odwołuje się do prawdziwej kultury, tradycji religijnej albo historycznego systemu znaków, kontekst trzeba sprawdzić. Gra może upraszczać, mieszać lub wymyślać znaczenia na potrzeby fabuły.


Czy mały tatuaż może zawierać całą postać z gry?

Może, ale zwykle wymaga mocnego uproszczenia. Im mniejszy projekt, tym mniej drobnych elementów można zachować bez utraty czytelności. Czasami lepszy będzie symbol, charakterystyczny przedmiot albo fragment sylwetki.


Czy projekt inspirowany grą musi wyglądać realistycznie?

Nie. Motyw można przełożyć na linework, dotwork, formę graficzną, abstrakcję, watercolor, blackwork albo styl ilustracyjny. Ważniejsze od kopiowania grafiki jest zachowanie tego, co sprawia, że inspiracja nadal ma dla Ciebie znaczenie.


Co wysłać studiu do wyceny?

Napisz, z jakiej gry pochodzi pomysł, gdzie ma znaleźć się tatuaż i jakiej ma być wielkości. Dołącz wybrane materiały referencyjne oraz zdjęcie miejsca na ciele. Na tej podstawie ocenimy kierunek, artystkę, przewidywany czas pracy i możliwość wykonania projektu.


Źródła:


Masz motyw z gry, który chodzi za Tobą od kilku lat?

Napisz nam, co chcesz zachować z oryginału i dlaczego właśnie ten element jest dla Ciebie ważny. Może to być konkretna postać, symbol, scena albo klimat całego świata.


Nie musisz mieć gotowego projektu. Wystarczy dobry punkt wyjścia. Pomożemy Ci przełożyć go na tatuaż, który pasuje do ciała, pozostaje czytelny i nie kończy jako przypadkowa naklejka ze screena.

bottom of page